Slaaprestrictie: Wat is het en wat zijn de voordelen ervan?
|
|
Tijd om te lezen 7 min
Winkelwagen
Je winkelwagen is leeg
|
|
Tijd om te lezen 7 min
Slapen is complex, omdat je er weinig controle over lijkt te hebben. Wanneer je slecht slaapt, maak je je misschien zorgen, waardoor je juist nog slechter gaat slapen. Kort gezegd is slaaprestrictie een methode waarbij je de uren dat je normaal gesproken wakker ligt, niet in je bed gaat liggen . In dit artikel lees je meer over slaaprestrictie: wat zijn de voordelen en hoe werkt het?
Slaaprestrictie vermindert de associatie tussen bed en slapeloosheid door minder tijd in bed door te brengen en slaapdruk te verhogen.
De methode werkt door korter te slapen, een vast opstaanschema te volgen en slaapduur geleidelijk te verlengen bij verbetering.
Doorzettingsvermogen, geen dutjes doen en een actief ochtendritme helpen om slaaprestrictie effectief toe te passen en slaapkwaliteit te verbeteren.
Wanneer je aan slaaprestrictie doet, ga je korter in bed liggen. Als je slecht slaapt, ben je misschien gewend om een groot deel van de uren dat je in bed ligt, wakker te liggen.
Dit ga je door middel van slaaprestrictie afleren en daarmee de associatie tussen het bed en slapeloosheid verminderen. Wanneer je minder in je bed ligt, zal je relatief gezien meer uren in bed ook daadwerkelijk slapen. Hierdoor train je juist de associatie van je lichaam tussen het bed en wél slapen.
Slaaprestrictie is volgens onderzoek effectief voor mensen met primaire slapeloosheid en geen ernstige aandoeningen[1]. Wanneer andere tips tegen slapeloosheid niet werken, kun je dit proberen.
Het doen van slaaprestrictie heeft verschillende voordelen, met als groot overkoepelend voordeel dat je weer beter gaat slapen.
Met slaaprestrictie verhoog je je slaapdruk. Dit kan je zien als de nood van je lichaam om te gaan slapen. Wanneer je minder uren in je bed mag liggen, kan het in het begin zo zijn dat je minder uren slaap pakt. Dit verhoogt de slaapdruk, dus hoeveel behoefte jouw lichaam de volgende nacht heeft aan slapen.
Door minder tijd in je bed te spenderen, ben je ook actiever. Dit verhoogt ook de slaapdruk. Hoe actiever je bent, hoe vermoeider je gedurende de dag wordt. Hierdoor is je slaapdruk aan het eind van de dag hoger.
Zoals eerder gezegd leer je je lichaam met slaaprestrictie een andere associatie met het bed aan. Waar je bed je misschien in slapeloze tijden aan niet slapen en wakker liggen doet denken, wordt dat gedurende de slaaprestrictie waarschijnlijk minder.
Wakker zijn doe je buiten je bed en die paar uurtjes slapen in je bed. Hierdoor train je de positieve associatie tussen bed en slapen.
Tijdens slaaprestrictie sta je altijd op hetzelfde moment op. Je blijft niet langer in bed liggen en gaat ook niet eerder in bed liggen dan nodig. Hierdoor kom je als het goed is in een bepaald ritme, wat je slaapschema ten goede komt.
Als je slaaprestrictie een kans wil geven, kun je de volgende stappen volgen[2]. Heb je ernstige slaapproblemen? Raadpleeg dan eerst een arts.
De eerste week houd je een slaapdagboek bij. Hierin schrijf je op hoe lang je in bed hebt gelegen en welke uren je daarvan hebt geslapen, en welke uren niet.
Deze gegevens ga je in de tweede week toepassen op je slaaptijd. Je gaat deze week niet meer dan een halfuur langer dan je de vorige week in bed ook echt sliep, in bed liggen.
Dus als je de vorige week gemiddeld 9 uur in bed lag, maar in feite maar 6,5 uur sliep, dan ga je nu elke nacht 7 uur in je bed liggen. Ongeacht of je slaapt of niet. Het is wel belangrijk dat je nooit korter dan 5 uren in je bed gaat liggen.
Houd gedurende de gehele periode van slaaprestrictie dezelfde tijd van opstaan aan, dus bijvoorbeeld 8 uur ’s ochtends. Begin je met 7 uur in bed liggen? Dan ga je ook echt pas om 1 uur ’s nachts in bed liggen.
Wanneer je het daarna je aantal uren gaat opbouwen met een kwartier, voeg je dit aan het begin van de nacht toe. Je gaat dan dus om kwart voor 1 in bed liggen, en je staat nog steeds om 7 uur op.
Ook probeer je wat minder controle over je slaap te krijgen. Je ligt de bepaalde uren in bed, en houdt dit vol. Elke nacht ga je op een bepaald tijdstip in bed liggen en er op een bepaald tijdstip weer uit. Hier geef je je aan over, of je nu slaapt of niet. Je kijkt dan ook niet tussendoor steeds op je klok.
Dit doe je een week en daarna maak je de balans op. Hierbij houd je aan dat 80% van de tijd die je in bed ligt slapen al goed genoeg is.
Heeft het korter in bed liggen helemaal geen effect? Bespreek dit dan met je huisarts.
Nog enkele tips bij het toepassen van slaaprestrictie:
Een tekort aan de juiste nutriënten kan de nachtrust ook negatief beïnvloeden. Het natuurlijke slaapmiddel Nachtrust & Stemming bevat een unieke combinatie van 12 natuurlijke ingrediënten die de natuurlijke nachtrust ondersteunen, je helpen ontspannen en de vermoeidheid overdag helpen verminderen.
Slaaprestrictie is een methode waarbij je minder tijd in bed ligt zodat je bed weer vooral gekoppeld wordt aan echt slapen. Je vermindert de uren wakker liggen in bed en vergroot zo je slaapdruk.
Je bepaalt eerst hoeveel uur je gemiddeld echt slaapt en beperkt je tijd in bed tot ongeveer die duur plus een kleine marge. Als je na een week gemiddeld ongeveer tachtig procent van de tijd in bed slaapt, kun je je bedtijd stap voor stap met kwartiertjes verlengen.
Voor veel volwassenen zonder ernstige aandoeningen wordt slaaprestrictie als een bruikbare gedragstechniek gezien. Heb je ernstige slaapproblemen, andere gezondheidsklachten of gebruik je medicijnen, overleg dan eerst met je huisarts of een slaapdeskundige.
De eerste week gebruik je een slaapdagboek en daarna volg je meestal enkele weken een strak schema. Vaak merk je na een paar weken of je sneller inslaapt en minder lang wakker ligt in bed.
Nee, dutjes verlagen je slaapdruk waardoor je ’s avonds weer moeilijker inslaapt. Blijf overdag wakker en actief zodat je ’s avonds echt moe bent.
In de methode wordt meestal aangeraden nooit minder dan ongeveer vijf uur in bed te liggen. Vanuit die basis kun je de tijd in bed langzaam uitbreiden zodra je slaap efficiënter wordt.
Kies één vast tijdstip om op te staan en houd dit elke dag aan, ook in het weekend. Tel vanaf dat tijdstip terug hoeveel uren je in bed mag liggen en gebruik dat als je vaste bedtijd.
In een slaapdagboek noteer je elke dag hoe laat je naar bed gaat, wanneer je ongeveer inslaapt, hoeveel je wakker ligt en hoe je je overdag voelt. Deze gegevens helpen om je ideale bedtijd te berekenen en om te zien of de methode werkt.
Een zekere mate van extra moeheid in het begin is normaal omdat je slaapdruk wordt verhoogd. Wordt de vermoeidheid extreem of krijg je andere klachten, bespreek dit dan met je huisarts en kijk samen of aanpassing van de methode nodig is.
Ja, slaaprestrictie werkt vaak beter in combinatie met een vaste avondroutine, een koele donkere slaapkamer en beperkt gebruik van cafeïne en schermen in de avond. Zo ondersteun je de methode en geef je je brein extra duidelijke signalen dat het tijd is om te slapen.