Lion's Mane: wat is het en hoe gebruik je het?
|
|
Leesduur: 13 min
Cart
Your cart is empty
|
|
Leesduur: 13 min
Lion's Mane is de laatste jaren uitgegroeid tot een van de bekendste paddenstoelen in voedingssupplementen.
Je komt het inmiddels overal tegen, van capsules en poeders tot mushroom coffee en cacaoblends. Maar wat is lion's mane precies, en wat is er eigenlijk over bekend?
In dit artikel neem ik je mee in alles wat je over deze bijzondere paddenstoel wilt weten: waar lion's mane vandaan komt, hoe je hem gebruikt, wat het onderzoek erover zegt, en waar je op let als je een supplement kiest.
Lion's mane is een eetbare paddenstoel, ook wel pruikzwam genoemd, die je tegenkomt als poeder, capsule, extract en in koffieblends.
Lion's mane wordt vooral onderzocht in relatie tot cognitie, het zenuwstelsel en stressbeleving, maar dat onderzoek is nog jong.
De kwaliteit verschilt sterk per product; let daarom op het gebruikte deel van de paddenstoel, het bèta-glucaangehalte en een onafhankelijke labtest.
Lion's Mane is een eetbare paddenstoel met de wetenschappelijke, Latijnse naam Hericium erinaceus.
In het Nederlands staat hij bekend als pruikzwam, een naam die verwijst naar zijn opvallende uiterlijk met lange, witte stekels die doen denken aan een pruik of de manen van een leeuw.
Van nature groeit de lion's mane-paddenstoel op loofbomen in delen van Europa, Azië en Noord-Amerika.
Al eeuwenlang wordt hij als eetbare paddenstoel gebruikt, met name in Oost-Azië. Tegenwoordig is lion's mane vooral bekend als ingrediënt in voedingssupplementen, meestal in de vorm van capsules, poeders of extracten.
Lion's Mane is vooral bijzonder door de natuurlijke stoffen die van nature in deze paddenstoel voorkomen. De bekendste zijn hericenonen, erinacinen en bèta-glucanen.
Juist deze stoffen hebben de afgelopen jaren veel aandacht gekregen in wetenschappelijk onderzoek (1).
Lion's mane wordt vooral onderzocht in relatie tot:
De wetenschappelijke belangstelling is de afgelopen jaren sterk toegenomen.
Hieronder lees je op welke gebieden het meeste onderzoek wordt gedaan.
Veel onderzoek naar lion's mane gaat over cognitie, oftewel hoe je hersenen informatie verwerken, zoals aandacht, concentratie en geheugen. Die functies worden in studies gemeten.
Waar dat onderzoek zich vooral op richt, is hoe de natuurlijke stoffen in lion's mane samenhangen met deze processen in de hersenen.
Dat loopt uiteen van stofjes die betrokken zijn bij de groei en het herstel van zenuwcellen tot de wisselwerking tussen je darmen en je brein.
Hoe dat precies in elkaar zit, weten we nog niet zeker.
Ook naar de rol van lion's mane binnen het zenuwstelsel wordt veel onderzoek gedaan.
Daarbij kijken onderzoekers vooral naar de natuurlijke stoffen hericenonen en erinacinen. Deze worden onderzocht in relatie tot processen rond de zogenoemde nerve growth factor (NGF) (3).
NGF is een lichaamseigen eiwit dat belangrijk is voor de ontwikkeling, het onderhoud en de communicatie van zenuwcellen.
In proeven met cellen en dieren is vooral naar de erinacinen gekeken, afkomstig uit het wortelnetwerk van de paddenstoel (4).
Een derde onderzoeksgebied richt zich op stemming en hoe mensen stress ervaren.
In enkele studies bij mensen en in overzichtsstudies wordt onderzocht of er iets verandert in stemming en ervaren stress, gemeten met vragenlijsten (5, 6).
In dieronderzoek wordt daarbij onder andere gekeken naar boodschapperstoffen in de hersenen, zoals serotonine en dopamine. Dat onderzoek staat nog in een vroeg stadium (7).
Daarnaast kijken onderzoekers soms naar slaap, al is dat onderzoek nog beperkt. Maar ook daar valt voorlopig nog weinig over te zeggen.
Er wordt dus veel onderzoek gedaan naar lion's mane, maar duidelijke conclusies zijn er nog niet.
Een belangrijke kanttekening daarbij is dat het grootste deel bestaat uit laboratorium- en dierstudies.
Daarbij komt dat de onderzoeken bij mensen vaak klein zijn, kortlopend en moeilijk met elkaar te vergelijken zijn, doordat ze verschillende extracten en doseringen gebruiken (8).
Een deel van al deze onderzoeken levert resultaten op die wetenschappers interessant genoeg vinden om verder te kijken, maar eenduidig zijn ze nog niet (9).
Voor de toekomst betekent dit dat er dus meer goed opgezet onderzoek bij mensen nodig is om te begrijpen wat deze bevindingen in de praktijk betekenen.
Goed om te weten: binnen de Europese Unie zijn er op dit moment geen goedgekeurde gezondheidsclaims voor lion's mane (9). Fabrikanten mogen daarom geen gezondheidsvoordelen aan deze paddenstoel toeschrijven, ook al wordt er volop onderzoek naar gedaan.
Juist omdat er meer onderzoek nodig is, kan ik je over het gebruik van lion's mane niet veel concreets vertellen.
Zo is er geen officieel vastgestelde dagelijkse hoeveelheid. Het belangrijkste advies dat ik je kan meegeven: volg de gebruiksaanwijzing en dosering op de verpakking.
Om je toch een idee te geven van de gebruikelijke doseringen, kijken we vaak naar wat ze in studies gebruiken. Daarin wordt meestal gewerkt met zo'n 1 tot 3 gram per dag.
De precieze hoeveelheid verschilt per studie en per type product, want poeder, capsules en extracten zijn niet zomaar met elkaar te vergelijken.
Bij een extract heb je vaak veel minder nodig dan bij gewoon poeder, omdat het geconcentreerder is. Op het etiket staat hoeveel het product per dosering bevat, en daar ga je van uit.
Ook hiervoor is geen vast moment dat aantoonbaar het beste is.
In studies wordt lion's mane vaak verdeeld over de dag ingenomen, bijvoorbeeld 's ochtends en 's middags, en meestal samen met een maaltijd. Dat laatste kan de kans op lichte maagklachten verkleinen.
Tip:kies een moment dat je makkelijk volhoudt. Of je het nu bij het ontbijt of de lunch neemt, regelmaat is belangrijker dan het exacte tijdstip.
In de meeste studies wordt lion's mane een aantal weken tot enkele maanden gebruikt, dus over een langere periode.
Lion's mane is er in verschillende vormen. Welke je kiest, hangt deels af van je voorkeur, maar er is één ding dat veel belangrijker is dan de vorm: wat er precies in zit.
Daarover later meer, eerst de vormen op een rij.
Dit is waar het echt om draait. De kwaliteit van lion's mane-producten verschilt enorm, en dat zie je niet aan de vorm.
Let op deze punten:
Tip: twijfel je tussen twee producten? Kies dan het product van het vruchtlichaam met een vermeld bèta-glucaangehalte en een onafhankelijke labtest. Dan zit je doorgaans goed.
Je hebt het wellicht al eens voorbij zien komen of erover gehoord: mushroom coffee, oftewel koffie met paddenstoelen. Lion's mane is daar een populair ingrediënt in.
In de winkel vind je het meestal als kant-en-klare blend: gemalen koffie, oploskoffie of cacao waar het lion's mane-extract al doorheen zit. Zelf maak ik er regelmatig een lion's mane latte van, als afwisseling op mijn dagelijkse bak koffie.
Vaak zit lion's mane niet alleen in zo'n blend, maar in combinatie met andere paddenstoelen zoals chaga, reishi of cordyceps. Daarover verderop meer.
Op zoek naar een stevige vleesvervanger? Onlangs ontdekte ik nog een verrassende toepassing van de paddenstoel: vegan steak.
Lion's mane heeft namelijk een stevige, vezelige structuur die een beetje aan krab of kreeft doet denken, en is daarom populair in de vegan keuken. Snij je hem in dikke plakken en bak je ze goudbruin, dan heb je een lion's mane steak.
Lion's mane wordt over het algemeen goed verdragen.
In studies werden bijwerkingen weinig gemeld, en als ze optraden, waren ze meestal mild: meestal een licht opgeblazen gevoel of milde maag- of darmklachten, vooral in het begin of bij een hogere dosering (1).
Het helpt dan vaak om lion's mane bij een maaltijd in te nemen.
Goed om te weten: als je lion’s mane wilt proberen, is het handig om de eerste dagen in de gaten te houden hoe je je voelt, en vervolgens rustig op te bouwen. Dit geldt voor alle soorten supplementen.
Lion's mane is niet voor iedereen en in elke situatie geschikt. In een aantal gevallen kun je het beter niet gebruiken of eerst overleggen met een arts.
Dit geldt vooral voor:
Disclaimer: lion's mane is een supplement, geen vervanging voor medische zorg.
Lion's mane kom je vaak tegen in combinatie met andere paddenstoelen, zoals reishi, cordyceps of chaga.
Deze combinaties vind je terug in kant-en-klare blends, en ze zijn de laatste jaren populairder geworden. Dit combineren van verschillende soorten wordt ook wel mushroom stacking genoemd.
Je vindt zulke mixen in poeders, capsules of de eerdergenoemde paddenstoelkoffie.
Goed om te weten: laat je niet gek maken door een lange lijst paddenstoelen op het etiket. Of zo'n mix je meer oplevert dan één losse soort, is niet aangetoond.
Lion's mane is een eetbare paddenstoel met de Latijnse naam Hericium erinaceus, in het Nederlands ook wel pruikzwam genoemd. Je vindt hem als verse paddenstoel en in supplementen zoals poeder, capsules en extract.
Lion's mane wordt vooral onderzocht in relatie tot cognitie (hoe je hersenen informatie verwerken), het zenuwstelsel en stressbeleving. Dat onderzoek is nog beperkt, en er zijn geen goedgekeurde gezondheidsclaims voor lion's mane in Europa.
Lion's mane bevat van nature stoffen als hericenonen, erinacinen en bèta-glucanen. Deze krijgen veel aandacht in wetenschappelijk onderzoek.
Dat wordt nog onderzocht. Wetenschappers kijken naar de samenhang met processen in de hersenen, maar veel onderzoek is gedaan bij dieren, dus harde conclusies zijn er nog niet.
Daar is weinig over bekend. Slaap is in een enkele studie meegenomen, maar duidelijke conclusies zijn er niet.
Daar is nog geen eenduidig antwoord op. Het meeste onderzoek is gedaan bij dieren en in het laboratorium, en de studies bij mensen zijn vaak klein en kortlopend.
Daar is geen vast antwoord op. In studies wordt het over een langere periode gebruikt, van weken tot maanden.
Dat verschilt per product en vorm. In studies gaat het vaak om 1 tot 3 gram per dag, maar houd altijd de verpakking aan.
Er is geen vast moment dat het beste is. Veel mensen nemen het bij een maaltijd, en regelmaat is belangrijker dan het tijdstip.
In studies wordt het meestal weken tot enkele maanden gebruikt. Over heel langdurig gebruik is nog weinig bekend.
Geen vorm is per definitie beter, het hangt af van je voorkeur. Let bij elke vorm vooral op de kwaliteit.
Kies een product van het vruchtlichaam (niet myceel-op-graan) met het bèta-glucaangehalte op het etiket. Dat is de duidelijkste aanwijzing dat je echte paddenstoel koopt en geen vulling.
Paddenstoelen nemen stoffen uit de bodem op, ook zware metalen. Een biologisch keurmerk zegt iets over de teeltwijze, maar een onafhankelijke labtest geeft de beste informatie over de zuiverheid.
Lion's mane wordt over het algemeen goed verdragen. Soms worden milde maag- of darmklachten gemeld, en bij een paddenstoelallergie is een reactie mogelijk.
Dat wordt afgeraden, omdat de veiligheid niet voldoende is onderzocht. Overleg bij twijfel met je arts of verloskundige.
Voor kinderen wordt lion's mane niet aangeraden, want er is te weinig onderzoek naar de veiligheid in deze groep.
Ja, vaak met reishi, cordyceps of chaga, bijvoorbeeld in blends of paddenstoelkoffie. Of zo'n mix meerwaarde heeft, is niet aangetoond.
Lion's mane is de afgelopen jaren flink in opkomst, en je ziet het dan ook overal terugkomen: in mushroom coffee, in cacao- en focusblends, en als geconcentreerd supplement.
Die populariteit is niet zo gek, want de natuurlijke stoffen in de paddenstoel zijn een interessant onderwerp voor onderzoekers.
Tegelijk is het goed om nuchter te blijven. Het meeste onderzoek staat nog in de kinderschoenen, dus laat je niet meeslepen door grote beloftes op een verpakking.
Kies je voor lion's mane in poeder- of koffievorm? Kijk dan net als bij een supplement naar de kwaliteit. Let ook hier op het vruchtlichaam en een vermeld bèta-glucaangehalte.
En vergeet niet: een supplement is altijd een aanvulling, nooit de hele oplossing. Goede voeding, voldoende slaap en genoeg beweging blijven de basis.
Meer lezen? Bekijk dan ook onze blogs over brain fog, beter concentreren en een wazig gevoel in je hoofd.